Jarosław Lubecki, rocznik '77, urodzony w Zgierzu. Amator, samouk. Rysunek Z przerwami towarzyszy mu od zawsze. Ulubionym narzędziem jest rapidograf, cienkopis, czyli tusz. Na początku był to rysunek komiksowy, ale z czasem zaczęły się wyłaniać surrealistyczne światy, które potem stały się podstawą jego malarskiej drogi. Ostatnią jego pracą, jeśli chodzi o rysunek, jest rysowany ponad rok rysunek (50x65cm) na którym przenikające się światy są jak najbardziej surrealistyczne. W roku 2018 wziął udział w konkursie - wystawie organizowanej przez Warsztat Artysty i Faber Castell w Łodzi. Malarstwo Odkrył dość późno, ale od razu "zaiskrzyło". Poczuł, że właśnie obok rysunku, to właśnie w malarstwie chce wyrażać swój świat. Najbliższa jest mu abstrakcja, malarstwo figuratywne, surrealizm, czy realizm magiczny. Bywa, że popełni coś realistycznego. Nie ukrywa, że najbardziej przemawia do niego malarstwo Beksińskiego, Borysa Michalika, czy Dariusza Zawadzkiego. Malowanie stało się dla niego szansą zobaczenia tego, co w nim siedzi od zawsze. Wśród znajomych jego malarstwo określane jest jako "nie łatwe", ale znajduje swoich amatorów. Kilka jego obrazów znajduje się za granicą w kolekcji prywatnej. Maluje w technice olejnej, bo jak twierdzi - zawsze można zdążyć coś zmienić... Cały czas doskonali swój warsztat i wierzy, że najlepsze jeszcze przed nim.